อักษรไทย

อักษรไทย เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาไทย และภาษากลุ่มน้อยอื่นๆ ในประเทศไทย มีพยัญชนะ 44 รูป สระ 21 รูป และวรรณยุกต์ 4 รูป พยัญชนะไทยจะเรียงตัวไปตามแนวนอน จากซ้ายไปขวา ส่วนสระจะอยู่หน้า บน ล่าง และหลังพยัญชนะประกอบคำแล้วแต่ชนิดของสระ

อักษรไทยไม่มีการแยกอักษรตัวใหญ่หรืออักษรตัวเล็กอย่างอักษรโรมัน และไม่มีการเว้นวรรคระหว่างคำ เมื่อจบหนึ่งประโยคจะลงท้ายด้วยการเว้นวรรค กับมีเครื่องหมายวรรคตอนจำนวนหนึ่ง

ภาษาไทยมีตัวเลขเป็นของตัวเอง แต่นิยมใช้เลขอารบิกเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตประจำวัน

[แก้] วิวัฒนาการ

สำเนาศิลาจารึกหลักที่ ๑ พ่อขุนรามคำแหง

ราวพ.ศ. 400 ไทยได้อพยพจากถิ่นเดิมมาตั้งภูมิลำเนาอยู่ใกล้อาณาเขตมอญ ซึ่งกำลังเป็นชาติที่เจริญรุ่งเรืองในสมัยนั้น เริ่มแรกคงเริ่มเลียนแบบตัวอักษรมาจากมอญ ต่อมาราวพ.ศ. 1500 เมื่อขอมขยายอำนาจเข้ามาในดินแดนของคนไทยซึ่งตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำยม และได้ปกครองเมืองเชรียงและเมืองสุโขทัย ไทยก็เริ่มดัดแปลงอักษรที่มีอยู่เดิมให้คล้ายกับอักษรขอมหวัด

อักษรมอญและอักษรขอมที่เรานำมาดัดแปลงใช้นั้นล้วนแปลงรูปมาจากอักษรพราหมี ของพวกพราหมณ์ซึ่งแพร่หลายในอินเดียตอนเหนือ และอักษรสันสกฤตในสมัยราชวงศ์ปัลลวะ ซึ่งแพร่หลายบริเวณอินเดียตอนใต้ อักษรอินเดียทั้งคู่นี้ต่างก็รับแบบมาจากอักษรฟินิเชียนอีกชั้นหนึ่ง อักษรเฟนีเซียนับได้ว่าเป็นอักษรที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นแม่แบบตัวอักษรของชาติต่างๆ ทั้งในเอเชียและยุโรป

ราวพ.ศ. 1826 พ่อขุนรามคำแหงทรงประดิษฐ์อักษรไทยที่เรียกกันว่า "ลายสือไทย" ขึ้น ซึ่งได้เค้ารูปจากอักษรอินเดียฝ่ายใต้ รวมทั้งอักษรมอญและเขมรที่มีอยู่เดิม (ซึ่งต่างก็ถ่ายแบบมาจากอักษรอินเดียฝ่ายใต้ทั้งสิ้น) ทำให้อักษรไทยมีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรทั้งสาม แม้บางตัวจะไม่คล้ายกัน แต่ก็สามารถรู้ได้ว่าดัดแปลงมาจากอักษรตัวไหน

อักษรไทยมีการปรับปรุงอยู่เรื่อยๆ ในสมัยพญาฦๅไทราวพ.ศ. 1900 มีการแก้ไขตัวอักษรให้ผิดเพี้ยนไปบ้างเล็กน้อย โดยเฉพาะการเพิ่มเชิงที่ตัว ญ ซึ่งใช้ติดต่อเรื่อยมาจนทุกวันนี้ คาดว่าน่าจะเอาอย่างมาจากเขมร ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ราวพ.ศ. 2223 ตัวอักษรเริ่มมีทรวดทรงดีขึ้นแต่ก็ไม่ทิ้งเค้าเดิม มีบางตัวเท่านั้นที่แก้ไขผิดไปจากเดิม คือตัว ฎ และ ธ ซึ่งเหมือนกับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นักวิชาการจำนวนหนึ่งเชื่อว่าในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตัวอักษรและการใช้งานมีความคล้ายคลึงกับในปัจจุบันมากที่สุด

[แก้] อักษรไทย

[แก้] พยัญชนะ

พยัญชนะไทยมี 44 รูป สามารถแบ่งตามฐานที่ใช้ในการออกเสียงเป็นวรรค ดังเช่นในภาษาบาลีและสันสกฤต พร้อมแสดงชื่อเรียกในปัจจุบัน

* เนื่องจาก ฃ และ ฅ ปัจจุบันไม่พบการใช้งาน จึงอนุโลมใช้ ข และ ค แทนในการสะกด

พยัญชนะไทยยังแบ่งออกเป็น 3 หมู่ เรียกว่า ไตรยางศ์ ประกอบด้วย

• อักษรกลาง 9 ตัว ได้แก่ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ
• อักษรสูง 11 ตัว ได้แก่ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
• อักษรต่ำ 24 ตัว ได้แก่ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ

[แก้] สระ

สระในภาษาไทยมี 21 รูป :-

[แก้] วรรณยุกต์

วรรณยุกต์ในภาษาไทยมี 4 รูป 5 เสียง

คำทุกคำในภาษาไทยจะมีเสียงวรรณยุกต์เสมอ แม้ว่าจะไม่มีรูปวรรณยุกต์แสดงให้เห็นก็ตาม

[แก้] รูปวรรณยุกต์

•  ่ ไม้เอก
•  ้ ไม้โท
•  ๊ ไม้ตรี
•  ๋ ไม้จัตวา

[แก้] เสียงวรรณยุกต์

• เสียงสามัญ
• เสียงเอก
• เสียงโท
• เสียงตรี
• เสียงจัตวา

[แก้] ตัวเลข

ตัวเลขที่เป็นอักษรไทย เรียกว่าเลขไทย มีลักษณะดังนี้

๐ ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ๘ ๙

วิธีการบอกจำนวนใช้ระบบประจำหลักเหมือนกับตระกูลเลขฮินดู-อารบิกอื่นๆ

[แก้] เครื่องหมายวรรคตอน

[แก้] รหัสยูนิโคดสำหรับอักษรไทย

ช่วงรหัสยูนิโคด (Unicode) ของอักษรไทย คือ U+0E00 ถึง U+0E7F

[แก้] อ้างอิง

• กำชัย ทองหล่อ, หลักภาษาไทย, กรุงเทพฯ :บำรุงสาส์น, 2533.

[แก้] ดูเพิ่ม

• TIS-620
• ภาษาไทย

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

• อักขรวิธีภาษาไทย
• รูปและการออกเสียงของอักษรไทย

ด • พ • ก ระบบการเขียน
ประวัติศาสตร์อักษร
รายชื่อ	แบ่งตามชนิดอักษร  • แบ่งตามทิศทางการเขียน
อักษรไร้สระ (Abjad)	ซัลเตอร์  • ซอกเดีย  • ซาบาเอียน  • ซามาริทัน  • ซีเรียค  • ทิฟินาค  • ดิเวส อกุรุ  • นาบาทาเอียน • เบอร์เบอร์โบราณ  • เปอร์เซียกลาง  • พาร์เทียน  • ฟินิเชียน  • มันดาอิก  • ยาวี  • ยูการิติก  • อราเมอิก  • อาระเบียใต้  • อาหรับ  • ฮีบรู  • ฮีบรูระยะแรก
อักษรสระประกอบ (Abugidas)	ตระกูลอักษรพราหมี: กทัมพะ  • กลิงคะ  • กวิ  • กันนาดา  • กันนาดาโบราณ  • ไกถี  •ขอม (ขอมไทย ขอมบาลี)  • เขมร  • ขโรษฐี  • คยาห์  • คุชราต  • คุปตะ  • คุรมุขี  • จาม  • ชวา  • ชักมา  • ซุนดา  • ซุนดาโบราณ  • โซยอมโบ  • ดิเวส อกุรุ  • ตกริ • ตักบันวา  • เตลุกุ  • โตชาเรียน  • ทมิฬ  • ทิเบต  • เทวนาครี  • ไทดำ  • ไทใต้คง  • ไทย  • ไทลื้อ  • ไทใหญ่  • ไทอาหม  • ธรรมลาว  • เนปาล  • บาตัก  • บายบายิน  • บาหลี  • บูฮิด  • เบงกาลี  • ปัลลวะ (คฤนถ์)  • พม่า  • พราหมี • พัก-ปา  • ม้ง  • มอญ  • มณีปูรี  • มาลายาลัม  • มิถิลักศาร์  • โมดี  • รานจารา  • เรดยัง  • ลนตารา  • ลัณฑา  • ล้านนา  • ลาว  • ลิมบู  • เลปชา  • วารังกสิติ  • ศารทา  • โสวรัสตระ  • สิงหล  • สิทธัม  • สิเลฏินาครี  • โสรัง สมเป็ง  • โอริยา  • ฮานูโนโอ  • อื่นๆ: Boyd's Syllabic Shorthand  • กีเอซ  • Hebrew cursive  • เบรลล์ญี่ปุ่น  • เมรอยติก  •Pitman Shorthand  • พอลลาร์ด เมียว  •  • ทานา  • Thomas Natural Shorthand
อักษรสระ-พยัญชนะ (Alphabets)	Linear: กรีก  • กลาโกลิติก  • เกาหลี (ฮันกึล)  • โกธิก  • คอปติก  • จอร์เจีย  • ซีริลลิก  • โซมาลี  • บัสซา • เบยทากุกจู  • โบสถ์สลาโวนิกโบราณ  • เปอร์มิกโบราณ  • ฟราเซอร์  • มองโกเลีย  • แมนจู  • รูนส์  • ละติน  • เวเนติก  • สันตาลี  • อเวสตัน  • อีทรัสคัน ออร์คอน  • อาร์เมเนีย  • อิตาลีโบราณ  • อึนโก  • เอลบ์ซาน  • โอคัม  • ไอริช  • ฮังการีโบราณ  • ชวเลขอีเคลกติก  • ชวเลขกาเบลสแบร์เกอร์  • ชวเลขเกรกก์  • Greco-Iberian alphabet  • Mandaic  • Neo-Tifinagh  • Ol Chiki  • Shavian alphabet  • ไทลื้อ (ประยุกต์)  • Visible Speech • Zhùyīn fúhào  • สัทอักษรสากล Non-linear: เบรลล์  • เบรลล์ฮีบรู  • เบรลล์เกาหลี  • Maritime flags • รหัสมอร์ส • New York Point • Semaphore line • Flag semaphore
อักษรภาพ (Ideograms & Pictograms)	Blissymbol • DanceWriting • ตงปา • Mi'kmaq • New Epoch Notation Painting • SignWriting
อักษรแทนคำ (Logograms)	พื้นฐานจากอียิปต์: เดโมติก • เฮียราติก • เฮียโรกลิฟฟิก พื้นฐานจากพยางค์: อักษรในอนาโตเลีย (คาเรีย ไลเดีย ไลเซีย ลูเวีย)  • รูปลิ่ม(อัคคาเดีย สุเมเรีย อีลาไมต์)  • ตงปา • มายา • ตันกัท • อี้ (เดิม) พื้นฐานจากอักษรจีน: อักษรจีน (ตัวเต็ม  • ตัวย่อ)  • จื๋อโนม • ฮันจา  • นาซี  • จูร์เชน  • คันจิ  • คีตัน  • สือดิบผู้จ่อง อเมริกากลาง • วินคา
อักษรกึ่งแทนพยางค์ (Semi-syllabaries)	Full semi-syllabaries: เซลติเบเรียน  • ไอบีเรีย Redundant semi-syllabaries: Southwestern script
อักษรแทนพยางค์ (Syllabaries)	กเปลเล  • คะตะคะนะ  • คาโรไลน์  •ไซเปรียท  •อักษรนดยุกา  • นหวู่ซู  • มันโยงะนะ  •เมนเด  • รูปลิ่มเปอร์เซียโบราณ  • อักษรโลมา  •ไลเนียร์บี  • ไว  • อฟากา  • อี้ (ประยุกต์)  • ฮิระงะนะ  • Woleaian  • Yugtun อักษรพื้นเมืองในแคนาดา: อักษรคาร์เรีย  • ครี •เชอโรกี  •แบล็กฟุต  • อินุกติตุต •โอจิบเว