Stefan V węgierski

Stefan V (węg. V. István) (ur. 1239 – zm. 6 sierpnia 1272) - król Węgier od 1270 z dynastii Arpadów.

Był najstarszym synem króla Beli IV i Marii Laskariny, córki Teodora I Laskarysa cesarza Nicei, i Anny Angeliny. Gdy osiągnął pełnoletność, ojciec oddał mu w zarząd Siedmiogród. Po 1263 roku doszło do podziału Węgier między Belę IV a Stefana; temu ostatniemu przypadła wschodnia część państwa. Jednocześnie przybrał tytuł "młodszego króla Węgier" (iunior rex Hungariae). W 1267 roku razem z ojcem wydał Złotą Bullę.

Około 1253 roku Stefan został przez swojego ojca ożeniony z córką kumańskiego chana Kocjana, Elżbietą, która do ślubu pozostawała poganką. Z małżeństwa Stefana V i Elżbiety pochodzili:

Elżbieta (1255-1313/1326), żona (1) Záviša Falkenštejn, (2) Stefana Uroša II Milutina, króla Serbii,
Katarzyna (1255/1257-po 1314), żonę Stefana Dragutina, króla Serbii,
Maria (ok. 1257-1325), żona Karola II Kulawego, króla Neapolu,
Anna (ok. 1260-ok. 1281), żona Andronika II, cesarza bizantyjskiego,
Władysław IV (1262-1278),
Andrzej (1268-1278), książę Slawonii.