|
|
Instytucja pytania prejudycjalnego
[edytuj] Założenia zasady pytania prejudycjalnego
Instytucja pytania prejudycjalnego - jest to mechanizm prawa wspólnotowego Unii Europejskiej, który:
- pozwala sądom krajowym zadawać Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości pytania, dotyczące wykładni prawa wspólnotowego,
- uznaje, że ETS jest jedynym organem uprawnionym do orzekania wiążącej wykładni prawa wspólnotowego,
- został stworzony by wykonywanie prawa wspólnotowego, było jednolite na terenie całej wspólnoty, oraz by zapewnić przestrzeganie prawa wspólnotowego na terenie krajów członkowskich w sposób, jaki był zamiarem prawodawcy.
- stanowi, że jeśli nawet nie istnieje przepis prawa wspólnotowego mający bezpośrednie zastosowane do danej sprawy, to ETS może wymusić postępowanie sprzeczne z prawem krajowym, kraju na którym sprawa się odbywa, powołując się na jedną z zasad prawa wspólnotowego (jeśli którakolwiek z zasad ma zastosowanie w danym przypadku).
- jest zasadą prawa wspólnotowego, jako że w razie wątpliwości co do wykładni prawa wspólnotowego sądy krajowe mają obowiązek zadania pytania prejudycjalnego (patrz niżej).
[edytuj] Sprawa nr 283/81
Sąd, który miał wątpliwości w sprawie wykładni przepisów w sprawie cywilnej na terenie Włoch chciał zadać pytanie prejudycjalne, by uzyskać orzeczenie ETS w sprawie danego przepisu prawa wspólnotowego. Jednak zanim to nastąpiło, zadał najpierw pytanie prejudycjalne, o obowiązku zadawania pytań prejudycjalnych do ETS, z uwagi na to, że nie było pewności, czy sąd ma obowiązek, czy jedynie prawo zadawania tego pytania.
Orzeczenie ETS brzmiało: "Artykuł 177 akp. 3 EWG (obecnie TWE - przyp. autora) powinien być interpretowany w ten sposób, że sąd, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa wewnętrznego jest zobowiązany do spełnienia swojego obowiązku przedłożenia pytania, chyba że stwierdził on, że podniesione pytanie nie jest istotne dla sprawy, lub że dany przepis prawa stanowił już przedmiot wykładni przez trybunał (patrz: acte eclaire - przyp. autora), lub że prawidłowe stosowanie prawa wspólnotowego jest oczywiste i nie pozostawia ono miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości (patrz: acte claire - przyp. autor)."
|
