narzędzia |
Granica ciągu
Granica ciągu – wartość, dowolnie blisko której leżą prawie wszystkie (poza skończoną liczbą) wyrazy ciągu. Każda granica jest zarazem punktem skupienia, lecz nie na odwrót. [edytuj] DefinicjaNiech
to nazywamy ją granicą ciągu [edytuj] ZbieżnośćJeżeli istnieje (skończona) granica ciągu liczbowego, to nazywamy go zbieżnym, a jego granicę właściwą, w przeciwnym wypadku ciąg nazywa się rozbieżnym. Niektóre ciągi liczb rzeczywistych mają własność, iż ich wyrazy „skupiają się wokół punktu w nieskończoności”, tj. wraz ze wzrostem indeksów wyrazów ciągu, zwiększają się (albo zmniejszają) prawie wszystkie jego wartości. Mówimy wówczas, że ciąg taki jest zbieżny do granicy niewłaściwej. Formalnie, mówimy że ciąg
Jeśli ciąg liczb rzeczywistych ma granicę niewłaściwą, to jest nieograniczony. Istnieją jednakże ciągi nie mające granicy właściwej ani niewłaściwej. Mogą być tak ograniczone, np. ciąg an = ( − 1)n, jak i nieograniczone, np. bn = n( − 1)n. Ciąg dany wzorem [edytuj] Przykłady
[edytuj] Własności
[edytuj] Uogólnienia[edytuj] Przestrzenie metrycznePowyższa definicja i własności przenoszą się niemal bez zmian na dowolne przestrzenie metryczne, a więc w szczególności przestrzenie unormowane. Niech (X,d) będzie przestrzenią metryczną. Mówimy, że ciąg
W szczególności, jeśli [edytuj] Przestrzenie topologicznePojęcie granicy ciągu można rozszerzyć dalej na dowolne przestrzenie topologiczne. Niech (X,τ) będzie przestrzenią topologiczną. Mówimy, ciąg Uwaga: Jeżeli X nie jest przestrzenią Hausdorffa, to ciąg elementów tej przestrzeni może być zbieżny do więcej niż jednego punktu. Zbiór tych punktów nazywamy wówczas granicą ciągu. W przypadku przestrzeni Hausdorffa, granicę utożsamiamy z punktem przestrzeni do którego zbieżny jest ciąg. [edytuj] Ciągi uogólnioneNajszerszym uogólnieniem pojęcia ciągu jest ciąg uogólniony, definiowany jako odwzorowanie zbioru skierowanego dla którego również rozważa się pojęcia granicy i punktów skupienia. [edytuj] Zobacz też |