COCOMO

COCOMO (ang. constructive cost model) - model szacowania liczby osobogodzin w procesie tworzenia oprogramowania.

Opracował go Barry Boehm już w 1981 roku pracując w Boeing_Company na podstawie około 60 projektów informatycznych o różnej złożoności (od 2KDSI do 100KDSI) i napisanych w różnych językach programowania.

[edytuj] Postępowanie

[edytuj] ustalenie metryki

Aby oszacować liczbę osobogodzin należy najpierw oszacować, z ilu linijek kodu lub function points będzie się składać gotowy projekt. Liczba linijek kodu jest przedstawiana w KDSI (1000 (K) delivered source instructions [1 KDSI = 1000 linijek].

[edytuj] ustalenie złożoności

Następnie należy wybrać, do której z trzech poniższych grup pasuje analizowany projekt.

Łatwy ("organic mode"), to projekt, w którym mały zespół posługuje się znanymi narzędziami pracy. Zna on hardware i software, z którymi rozwijany projekt będzie reagować. Presja czasu jest mała. Łatwe projekty są wielkości do max. 50 KDSI.

pośredni projekt ("semi-detached"), to projekt, w którym jeden z czynników z projektu prostego nie jest znany, np. zespół nie zna hardware, który przyjdzie mu programować itp. Takie projekty są wielkości do 300 KDSI.

trudny ("embedded mode"), to bardzo złożony projekt, wiele czynników jest nieznanych lub należy uwzględnić szczególne procedury,np. w branży bankowej.

[edytuj] Wzory

E=a_b(KDSI)^b_b

D=c_b(E)^d_b

P=E/D

, gdzie E jest nakładem pracy w osobomiesiącach, D jest czasem, jaki jest potrzebny do rozwoju projekty (time to develop), a P oznacza liczbę osób, przy której projekt będzie najefektywniej zrealizowany.

Stałe a_b, b_b, c_b and d_b są podane poniżej:

   Software project    ab      bb      cb      db
  
   Organic             2.4     1.05    2.5     0.38
   Semi-detached       3.0     1.12    2.5     0.35
   Embedded            3.6     1.20    2.5     0.32