Nicola Cabibbo

Nicola Cabibbo (Rome, 10 april 1935) is een Italiaans natuurkundige. Hij verwierf erkenning voor zijn werk op het gebied van de zwakke kernkracht.

Cabibbos belangrijkste werk wat betreft de zwakke kernkracht komt voort uit de behoefte om twee waargenomen verschijnselen te verklaren.

1. De overgangen tussen up en down quarks, tussen elektronen en elektron-neutrinos en tussen muons en muon-neutrinos hadden soortgelijke amplitudes
2. De overgangen met veranderingen in de vreemdheid (S) hadden amplitudes gelijk aan 1/4 van veranderingen zonder verandering in vreemdheid.

Cabibbo loste het eerste probleem op door zwakke universitaliteit te postuleren, wat uitgaat van een gelijkenis in de zwakke interactie die kracht verbindt tussen verschillende generaties deeltjes. Het tweede probleem loste hij op met een gemengde hoek θ_c, - nu de Cabibbo hoek - tussen de down en vreemde quarks.

Vóór de ontdekking van de derde generatie quarks (1973) werd Cabibbos werk uitgebreid door Makoto Kobayashi en Toshihide Maskawa tot de Cabibbo-Kobayashi-Maskawa matrix.

[bewerk] Verder werk

Meer recentelijk, deed Cabibbo onderzoek naar toepassingen van supercomputers om problemen aan te pakken problemen in de moderne fysica, met de experimenten APE 100 en APE 1000.

Cabibbo was ook voorzitter van het Italiaans Nationaal Instituut voor Nucleaire Fysica van 1983 tot 1992 en sinds 1993 is hij de voorzitter van de Pauselijke Academie van Wetenschappenin Vaticaanstad. In 2002 won Cabibbo de Matteucci Medal.