Limburg mijn Vaderland

Melodie van het Limburgs volkslied.

Limburg mijn Vaderland is het officiële Limburgse volkslied, geschreven door onderwijzer Gerard Krekelberg in 1909. De melodie is gecomponeerd door Hendrik (of Henri) Thyssen uit Roermond. Het volkslied is geschreven in het Nederlands. Het lied is ontstaan op 31 januari 1909.

In de dagelijkse realiteit in Limburg rond 1900 speelde het Nederlands geen rol van betekenis. De taal van het openbare leven was het Limburgs. Kranten verschenen in de 19e en tot in de 20e eeuw (ook) in het Duits, in sommige delen van Limburg was Duits de taal in kerk en onderwijs, terwijl Maastricht in deze tijd nog steeds nauw verbonden was met het Franstalige Luikse land. Het gedicht van Krekelberg werd dan ook bewust gebruikt om Limburg als een deel van Nederland te portretteren. Daarop duidt het gebruik van het Nederlands in plaats van het Limburgs. Ook de uit 1939 daterende "on-Limburgse" aanhankelijkheidsverklaring aan het Huis van Oranje wil Limburg nadrukkelijk als een deel van Nederland presenteren.

Het bronsgroen eikenhout waarover Gerard Krekelberg dichtte, waren de (ondertussen verdwenen) eikenbomen rond het kasteel Borgitter in Kessenich. Dit kasteel ligt op de boord van de Itterbeek op de grens met de dorpskom van het Nederlandse Neeritter.

Het lied wordt tegenwoordig gezien als volkslied van zowel Nederlands als Belgisch-Limburg al wordt het laatste couplet (vooral in België) nooit gezongen. Het laatste couplet dateert waarschijnlijk uit 1939 en is door dirigent Snackers van het Roermonds mannenkoor toegevoegd.

Het lied werd spoedig populair, zowel in Nederlands als Belgisch-Limburg en geldt tegenwoordig als "volkslied" van beide Limburgen. In België worden er enkel de eerste drie strofen gezongen, doorgaans door jeugdbewegingen, studentenverenigingen en op manifestaties. In Nederland is het volkslied vooral populair bij de mannenkoren. Het ligt voor de hand dat de vierde strofe in België "vergeten" wordt.

Later is door Piet Zeegers uit Posterholt een Limburgstalige versie van het lied gemaakt. Deze versie is niet eenvoudigweg een vertaling, maar verandert ook de tekst en laat bijvoorbeeld de laatste strofe weg.

[bewerk] Tekst

De tekst die in het vet staat wordt bij officiële gelegenheden gezongen, de rest dus niet.

Waar in ’t bronsgroen eikenhout, ’t nachtegaaltje zingt.

Over 't malse korenveld, ’t lied des leeuw'riks klinkt.

Waar de hoorn des herders schalt, langs der beekjes boord.

Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.

Waar de brede stroom der Maas, statig zeewaarts vloeit.

Weelderig sappig veldgewas, kost'lijk groeit en bloeit.

Bloemengaard en beemd en bos, overheerlijk gloort.

Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.

Waar der vad’ren schone taal klinkt met held're kracht.

Waar men kloek en fier van aard, vreemde praal veracht.

Eigen zegen, eigen schoon. ’t hart des volks bekoort.

Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.

Waar aan ’t oud Oranjehuis, ’t volk blijft houw en trouw.

Met ons roemrijk Nederland, één in vreugd en rouw.

Trouw aan plicht en trouw aan God, heerst van zuid tot noord.

Daar is mijn vaderland, Limburgs dierbaar oord.

Bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina Limburg mijn Vaderland op Wikisource

[bewerk] Trivia

Vaak wordt op de tweede tel van maat 19 een kwartnoot C gezongen in plaats van de door de componist geschreven achtste noten D en C. Daarmee wordt de relatief moeilijk te zingen septiemsprong vervangen door een meer gemakkelijke sext.