Kabinet-Gerbrandy I

Het Kabinet-Gebrandy I was één van de vier Londense kabinetten die tijdens de Tweede Wereldoorlog de Nederlandse regering in ballingschap vormden, die gezeteld was in Londen.

Het eerste kabinet Gerbrandy viel in juni 1941 toen een conflict tussen Koningin Wilhelmina en minister Dijxhoorn van Defensie leidde tot het ontslag van de minister. Vervolgens stelden de overige bewindslieden hun portefeuille ter beschikking. Gerbrandy-I regeerde nog een vijftal weken demissionair, waarna het tweede kabinet Gerbrandy werd gevormd^[1]

[bewerk] Ministers

• Minister-president: Pieter Sjoerds Gerbrandy (ARP)
• Minister van Algemene Zaken: Hendrik van Boeijen (CHU)
• Minister van Buitenlandse zaken: Eelco Nicolaas van Kleffens (lib.-partijloos)
• Minister van Justitie: Pieter Sjoerds Gerbrandy (ARP)
• Minister van Binnenlandse zaken: Hendrik van Boeijen (CHU)
• Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen: Gerrit Bolkestein (VDB)
• Minister van Financiën: Charles Joseph Ignace Marie Welter (RKSP)
• Minister van Defensie:
  • Adriaan Quirinus Hendrik Dijxhoorn (partijloos), van 3 september 1940 tot 12 juni 1941
  • Hendrik van Boeijen (CHU), van 12 juni 1941 tot 27 juli 1941
• Minister van Waterstaat: Johan Willem Albarda, (SDAP)
• Minister van Handel, Nijverheid en Scheepvaart: Maximilien Paul Léon Steenberghe (RKSP)
• Minister van Sociale Zaken: Jan van den Tempel (SDAP)
• Minister van Landbouw en Visserij:
  • Arie Adriaan van Rhijn (CHU), van 3 september 1940 tot 1 mei 1941
  • Maximilien Paul Léon Steenberghe (RKSP) van 1 mei 1941 tot 27 juli 1941
• Minister van Koloniën: Charles Joseph Ignace Marie Welter (RKSP)

[bewerk] Bronnen en externe links

1. ^ bron:www.parlement.com