Hik

     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts

De hik (lat:singultus: op adem komen na schokkerige ademhaling door verdriet) is een periodiek optredende spontane onwillekeurige contractie van het middenrif tijdens inademing, gevolgd door het plots sluiten van het strotklepje wat een kenmerkend geluid veroorzaakt. Deze contracties volgen elkaar op met een interval van een een of meerdere seconden. De hik is niet ritmisch, de frequentie varieert van 2 tot 60/min. Het verschijnsel is veel voorkomend, meestal onschuldig en van korte duur. De hik is genoemd naar de klank die erbij ontstaat: Noors en Deens "hikke", Turks "hicirik", Engels "hiccup".

Inhoud

[bewerk] Oorzaken

Onderzoekers van de Universiteit van Calgary stellen voor dat de hik een evolutionair overblijfsel is van onze vroegere amfibie-ademhaling; amfibieën als kikkers slikken lucht en water via een simpele motorreflex vergelijkbaar met onze hik. Bovendien blijken de zenuwbanen die de hik mogelijk maken al in de vroeg-embriotische fase aanwezig zijn, al voor de zenuwbanen die de normale ademhaling reguleren. De hik is dan een antecedent van de ingewikkelde longademhaling. Bij foetussen is de hik een normaal verschijnsel, en komt voor vanaf de 8e week van de zwangerschap. Naarmate de longen van de baby rijpen, neemt het hikken af. Te vroeg geboren baby's hikken relatief meer, tot zo'n 2.5% van de tijd, omdat hun longen bij de geboorte minder ontwikkeld zijn dan die van een voldragen pasgeborene. Twee belangrijke zenuwen die bij de hik zijn betrokken, zijn de nervus vagus en nervus phrenicus. Een aantal behandelmethodes is erop gericht de irritatie van deze zenuwen te onderbreken.

De hik kan ook worden beschouwd als een myoclonus van het middenrif en de tussenribspieren, gevolgd door sluiting van de glottis (stemapparaat).

[bewerk] Kortdurende hik

Duurt meestal maar een paar minuten. Uitlokkende factoren:

  • Sterke vulling van de maag (koolzuurhoudende drank of te snel eten)
  • Plotselinge temperatuursverandering
  • Roken
  • Onrust
  • Alcohol

[bewerk] Chronische hik

Indien de hik langer dan 48 uur aanhoudt, of vaak terugkomt spreekt men van chronische hik. Dit komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Chronische hik is niet alleen hinderlijk, maar ook een bedreiging voor de gezondheid: eetstoornissen, slapeloosheid, gewichtsverlies, uitputting, zure oprispingen (risico verslikken met zure maaginhoud) en hartritmestoornissen. Oorzaken:

[bewerk] Behandeling

Alternatieven, als geneesmiddelen niet helpen:

  • Braken
  • Hypnotherapie
  • Psychotherapie
  • Acupunctuur

Als niets heeft geholpen, kan men een chirurgische blokkade van de nervus phrenicus overwegen. Deze ingrijp kan leiden tot ademhalingsmoeilijkheden.

[bewerk] Zelfhulp

Een aantal van deze “huismiddeltjes” wordt ook in de medische literatuur genoemd, maar systematisch onderzoek ernaar is niet verricht. Bij chronische hik helpen ze meestal niet.

[bewerk] Onderbreken van het ademritme

  • Adem inhouden (eventueel tijdens het drinken van een kleine hoeveelheid water)
  • (Laten) schrikken
  • Ademen in een zak
  • Valsalva-manoeuvre, met mond en neus dicht proberen uit te ademen (Gebeurt automatisch bij het tillen van iets dat bijzonder zwaar is.)

[bewerk] Irriteren van neuskeelholte en huig

  • Aan de tong trekken
  • Huig met een lepel omhoog duwen
  • IJs eten of met ijswater gorgelen
  • Ruiken aan ammonia of ether (pas op: gevaarlijke stoffen)

[bewerk] Irriteren van de nervus vagus

  • Druk uitoefenen op het gebied boven de oogkassen
  • Masseren van de sinus caroticus (dit wordt sterk afgeraden)
  • ”Prutsen” aan de uit- of inwendige gehoorgang

[bewerk] Bijzondere technieken

Francis M. Fesmire verhielp een geval van hardnekkige hik door stimuleren van de nervus vagus middels massage van de anus.[1]

Het bedrijven van de liefde die op zijn hoogtepunt komt in een orgasme, is beschreven als methode om de hik te laten stoppen.[2]

[bewerk] Overige

  • Druk uitoefenen op de buik (vooroverliggend met kussen onder de buik, of tegen tafel leunend)
  • Rustig, regelmatig ademhalen; in via neus, uit via mond
  • Water drinken via de “verkeerde kant” van het glas
  • De oren dichtdrukken, door links en rechts op de tragus te duwen, en tegelijk door een rietje een glas water leeg drinken. Deze methode wordt aanbevolen door Ten Holter. (zie referenties)
  • Veel te gaan praten.

[bewerk] Literatuur

Algemeen: ten Holter JB. De hik. Ned Tijdschr Geneeskd. 2005;149:2659-62.

  1. ^ Fesmire FM. Termination of intractable hiccups with digital rectal massage. Ann Emerg Med. 1988 Aug;17(8):872.
  2. ^ Peleg R, Peleg A. Case report: sexual intercourse as potential treatment for intractable hiccups. Can Fam Physician. 2000 Aug;46:1631-2.
 

system wymiany linków wymiana linkami SEO Tools tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk