Front démocratique des francophones

FDF




partijvoorzitter	Olivier Maingain
fractieleider Kamer	Daniel Bacquelaine (MR)
fractieleider Senaat	Christine Defraigne (MR)
fractieleider Waals Parlement	n.v.t.
fractieleider Franstalige Gemeenschapsraad	n.v.t
fractieleider Brussels parlement	n.v.t

Zetels Kamer	opgenomen in de MR: 1 (op 23) van 150
Zetels Senaat	opgenomen in de MR: 1 (op 11) van 71
Zetels Waals Parlement	n.v.t.
Zetels Franstalige Gemeenschapsraad	opgenomen in de MR: 3 (op 26) van 94
Zetels Brussels Parlement	opgenomen in de MR: 8 (op 24) van 89

Voormalige namen	FDBF

Politieke ideologie	belangen van Franstalige Brusselaars , Liberalisme , Bruxelles / Waals Nationalisme
Europese fractie
Jongerenorganisatie	JeunesFDF

Website	www.fdf.be

Het Front Démocratique des Francophones (FDF, Democratisch Front van Franstaligen) is een Franstalige, Brusselse politieke partij.

[bewerk] Geschiedenis

Het FDF werd opgericht op 11 mei 1964. De oorspronkelijke naam was 'Front démocratique des Bruxellois francophones' (FDBF).

De oprichting van het FDF gebeurde als een beweging van de Brusselse Franstaligen tegen de taalwetten van 1962-1963. Aanvankelijk werd, in december 1963, door een 300-tal universiteitsprofessoren het Rassemblement pour le Droit et la Liberté (RDL) opgericht. Het ging hier om een politieke beweging ter verdediging van onder andere de fundamentele vrijheden tegen de intolerantie en het fanatisme op cultureel en taalkundig vlak. Enkele weken later richtten 13 personen, afkomstig uit verschillende Waalse organisaties en Brusselse milieus (vooral ULB-professoren), het Front Démocratique des Bruxellois Francophones op. De bekendste namen waren Paul Brien (professor biologie aan de ULB, voorzitter van het FDF van 1964 tot 1967), Léon Defosset (advocaat, voorzitter van Brusselse regionale afdeling van het Mouvement populaire wallon, voorzitter FDF van 1975 tot 1977), André Lagasse (professor UCL, voorzitter van het FDF van 1972 tot 1975, voorzitter van de Brusselse regionale afdeling van de Rénovation wallonne) en Lucien Outers (secretaris-generaal van de Rénovation wallonne, voorzitter FDF 1983 tot 1984). Op 11 mei 1964 kondigde deze groep tijdens een persconferentie de stichting van het FDF aan en werd het eerste partijprogramma voorgesteld.

In de pers werd het FDF gesteund door het - inmiddels verdwenen - weekblad Pourquoi Pas? (reeds in een hoofdartikel van 15 mei 1964) en het Brusselse dagblad Le Soir. Ook van de gewezen premier en ex-PSC'er Jean Duvieusart kwam er steun voor de nieuwe partij.

Haar hoogtijdagen had de FDF ten tijde van de Taalstrijd in België in de jaren zeventig. Toen zat de partij in de regering en werkte ze mee aan de grote staatshervorming. In de Brusselse agglomeratie behaalde ze bij de gemeenteraadsverkiezingen in meerdere van de 19 gemeenten absolute meerderheden. Daarna daalde haar populariteit. Tegenwoordig vormt het FDF een kartel met de liberale MR.

Sinds 20 juli 2004 is, voor het FDF, de Franstalige Gisèle Mandaila Malamba, staatssecretaris voor het Gezin en Personen met een Handicap in de Belgische federale regering.

Onder leiding van voorzitter Olivier Maingain werd de radicaal francofone lijn aangehouden en zelfs opgevoerd en kreeg de partij in sommige middens de bijnaam Frans Belang in navolging van het VB. De partij wil de Vlaamse faciliteitengemeenten bij het Brussels Gewest aanhechten en eist de uitbreiding van de taalfaciliteiten naar een ruimer gebied in Vlaams-Brabant.

[bewerk] Externe link

[bewerk] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

verkiezingen van 13 juni 2004: [1]
Rapport van de Raad van Europa over de taalproblemen in de Brussels ziekenhuizen: [2]
Dejongh G. en Van Windekens P., De taalproblematiek en de regionalisering binnen de NMKL/Nationale Landmaatschappij (1935-1990), deel 1, Wetenschappelijke tijdingen, maart 2004, p. 20-40
De Ridder Paul, Het andere Brussel, Antwerpen, 1984
Deschouwer Kris, Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging, A-F, 1998, p. 1208-1210
Van Alboom Ria, De Verbeulemansing van Brussel, Brussel, 1990