hulpmiddelen |
DFB-Pokal
[bewerk] GeschiedenisIn december 1935 werd de eerste finale gespeeld in het Rheinstadion te Düsseldorf. Toen ging het om de Tschammer-beker, naar de nationale sportcommissaris Hans von Tschammer und Osten. Na de Tweede Wereldoorlog duurde het tot 1952 voordat de DFB weer een toernooi om de beker organiseerde. In Oost-Duitsland werd in 1949 een bekertoernooi gestart, om de FDGB-Pokal. Omdat toen verenigingen niet toegestaan waren, werd het toernooi gespeeld tussen bedrijfssportgroepen. De eerste finale in Halle (Saale) was tussen 'BSG Waggonbau Dessau' en 'BSG Gera-Süd' (1-0). Sinds 1981 spelen ook vrouwen om een DFB-Pokal. [bewerk] OpzetAan de hoofdronde, met 64 ploegen, beginnen de 38 clubs uit de eerste en tweede Bundesliga. Daarnaast doen 28 amateurclubs mee: 21 winnaars van de districts-beker (Verbandspokal), en de nummers 1 en 2 van de twee regionale competities Noord en Zuid. Omdat elke Kreis-kampioen (streekkampioen) om de districtsbeker mag spelen, kan elke amateurclub ook de hoofdronde bereiken. Verder worden nog drie amateurclubs uitgenodigd, waarmee het aantal op 28 komt. Het toernooi wordt gespeeld met het knock-out-systeem, met steeds één wedstrijd per ronde. In de eerste ronde speelt een ploeg uit de twee hoogste divisies tegen een amateurploeg. In de tweede hoofdronde loten profclubs weer tegen amateurclubs. Steeds geldt: amateurs die tegen Bundesliga-clubs loten mogen altijd thuis spelen, ook verder in het toernooi. Vanaf de achtste finales (laatste zestien ploegen) wordt geloot zonder plaatsingen. De finale wordt (vanaf 1985) steevast gespeeld in het Olympiastadion te Berlijn. Zo nodig wordt een half uur verlengd, en eventueel volgen penalty’s. De winnaar mag zich inschrijven voor de UEFA-Cup, maar als hij al geplaatst voor de Champions League mag de verliezer voor de UEFA-Cup spelen. [bewerk] Records en spektakel
[bewerk] Finales Tschammer-beker
[bewerk] Finales DFB-Pokal (mannen)DFB-Pokal Winnaars naar aantal (DFB-Pokal): [bewerk] Finales DFB-Pokal (vrouwen)
|