Arca ferramentorum
Linguis aliis
- Afrikaans
- Alemannisch
- Aragonés
- Anglo-Saxon
- العربية
- Asturianu
- Azərbaycan
- Беларуская (тарашкевіца)
- Български
- বাংলা
- Brezhoneg
- Bosanski
- Català
- Česky
- Чăвашла
- Cymraeg
- Dansk
- Deutsch
- Zazaki
- Ελληνικά
- English
- Esperanto
- Español
- Eesti
- Euskara
- فارسی
- Suomi
- Føroyskt
- Français
- Frysk
- Gaeilge
- 贛語
- Galego
- עברית
- हिन्दी
- Hrvatski
- Hornjoserbsce
- Magyar
- Interlingua
- Bahasa Indonesia
- Ido
- Íslenska
- Italiano
- 日本語
- Lojban
- ქართული
- ಕನ್ನಡ
- 한국어
- Kurdî / كوردی
- Kernewek
- Limburgs
- Líguru
- Lietuvių
- Latviešu
- Македонски
- മലയാളം
- मराठी
- Bahasa Melayu
- Plattdüütsch
- Nederlands
- Norsk (nynorsk)
- Norsk (bokmål)
- Occitan
- Иронау
- Polski
- Piemontèis
- Português
- Romani
- Română
- Русский
- Sámegiella
- Srpskohrvatski / Српскохрватски
- Simple English
- Slovenčina
- Slovenščina
- Shqip
- Српски / Srpski
- Svenska
- Kiswahili
- தமிழ்
- Тоҷикӣ
- ไทย
- Tok Pisin
- Türkçe
- Українська
- اردو
- Tiếng Việt
- West-Vlams
- 中文
- 粵語
Linguae Indoeuropaeae
| Linguae Indoeuropaeae | ||
|---|---|---|
| Situs: | Europa, Asia occidentalis et undique | |
| Status: | familia diu recognita, late dispersa; a nonnullis eruditis in Nostratica comprehensa, aliis renuentibus | |
| Divisiones: |
linguae Italicae (unde Romanicae)
|
|
| ISO 639-2: | ine | |
.png) Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae |
||
Linguae Indoeuropaeae (quarum circa 443 linguae et dialecti) sunt magna familia linguarum, quae a triciens miliens centena milia hominum comprehenduntur. Linguae huius familiae primo in Asia Occidentali et Europa dicebantur; iam dicuntur multis in civitatibus per totum mundum.
Fusco viridi colore: civitates in quibus maxima loquentium pars linguae Indoeuropeae est.
Claro viridi colore: civitates cum parvo linguistico circulo Indoeuropaeo officialiter accepto
Inter alias, invenies in hac familia linguas Indicas, Anglicam, Hispanicam, Ruthenicam, Lusitanam, Francogallicam, et Theodiscam. Hae unae dicuntur a plus quam centiens centena milia hominum.
Origo communis harum linguarum a Guilielmo Jones primo proposita est, qui similitudines inter linguas antiquissimas huius aetatis, nempe Latinam, Graecam, Sanscritam, et Persicam, observavit. His linguis perspicue comparatis, sententia Jonesis a Francisco Bopp sustenta est. Saeculo 19 haec familia saepe linguae Indogermanicae vocabatur; conexione tamen plerarumque linguarum Europaearum cognita, nomen in linguae Indoeuropaeae mutatum est.
Quod hae linguae similitudinem certam inter se praebent, philologi facile putaverunt eas originem communem linguisticam habuisse; comparatis verbis, structuris, vocabulis, fons definiri potest, quae lingua Protoindoeuropaea vocatur. Nondum consentiunt philologi et historici ubi patria originalis, in qua lingua originalis indoeuropaea dicta fuisset, sita sit: saepius aut in Armenia aut Asia Minore aut in regionibus circum Pontum Euxinum fuisse putatur.
Subdivisiones (vel: rami) familiae sunt:
- Linguae Anatolicae
- Linguae Indoiranicae
- Lingua Graeca
- Linguae Italicae
- Linguae Celticae
- Linguae Germanicae
- Linguae Armeno-Phrygiae
- Linguae Tocharicae
- Linguae Baltoslavicae
- Linguae Illyricae
- Lingua Epirotica
- Linguae Thraciae
Pleraeque linguae Europaeae inter linguas Indoeuropaeas inveniuntur; sunt tamen aliae quae ad alias familias linguarum pertinent. In familia Uralica sunt e.g. lingua Hungarica, Estonica, Finnica et Samica. Etiam linguae Caucasicae minime Indoeuropaeae sunt. Lingua Vasconica cum nulla alia lingua cognata est. Lingua Melittica lingua Semitica est e familia Afrasiatica; lingua Turca est Turcica e familia Altaica.
Nonnulli glottologi proponunt linguas Indoeuropaeas derivari a lingua Nostratica, et ad alias familias linguarum referre, nempe ad linguas Caucasicas, Altaicas, Uralicas, Dravidicas et Afrasiaticas. De hac theoria discrepat theoria linguae Eurasiaticae a Iosepho H. Greenberg proposita.
[recensere] Vide etiam
