|
|
Gulielmus Shakesperius
Gulielmi Shakespeare ultima (tertia) subscriptio testamentaria
Gulielmus Shakesperius[1] (Anglice: William Shakespeare) fuit auctor notissimus Britannicus, qui tragoedias, comoedias, carmina scripsit.
Shakesperius Stratfordiae super Avonam in Anglia anno 1564 natus est, filius Ioannis Shakesperii, mercatoris divitis, et Mariae Ardenis. Annam Hathaway in matrimonium duxit, e qua nati sunt filiae Susanna et Judith, et filius Hamnet, qui puer mortuus est, anno 1596. Shakespeare obiit anno 1616.
Shakesperius fuit actor, poeta scaenicus, poeta, theatri procurator, ac praedii dominus.
Maenianum Iuliae. Maenianum domus Capelleti Veronae traditur, immortale factum in Gulielmi Shakesperii Romeo et Iulia
- Henricus IV, pars I (Henry IV, part I)
- Henricus IV, pars II (Henry IV, part II)
- Henricus V (Henry V)
- Henricus VI, pars I (Henry VI, part I)
- Henricus VI, pars II (Henry VI, part II)
- Henricus VI, pars III (Henry VI, part III)
- Henricus VIII (Henry VIII)
- Iohannis Rex (King John)
- Ricardus II (Richard II)
- Ricardus III (Richard III)
[recensere] Perditae Fabulae
- Cardenio
- Labor Amoris Partus Est (Love's Labour's Won)
[recensere] Imagines Aequales et Paulo Posteriores
- Chalcographia Martini Droeshout (1601-1650) in editionem principem 1623 Gulielmi Shakespeare operum collectorum semissibus foliis (F1) vulgo "First Folio"
- Chandos anthropographia ('supra), anonyma, qui forsan imago Gulielmi Shakesperii est
- Lunae minores planetae Uranis nomina ex operibus ab Shakesperio scriptis habent. Quod vide Uranus (planeta).
[recensere] Fontes & Bibliographica
[recensere] Opera et Excerpta Latine Reddita
Gulielmi Shakesperii libri ex Anglico in Latinum sermonem saepiuscule conversi sunt. Exempli gratia:
- Gulielmi Shaksperii Julius Cæsar. [prosa oratione] Latine reddidit H. Denison. J. H. & J. Parker: Londini, Oxonii, 1856.
- Shaksperiana quædam Græce tentata. In : Ward (R.) Celebria quædam Anglorum poemata Latine reddita, etc. 1860. (Graece)
- Sertum Shaksperianum subnexis Aliquot Aliunde Excerptis Floribus / Latine reddidit Rev. H. Latham. Macmillan, 1864. (ATHAM, Henry, Vicar of Fittleworth. Sertum Shaksperianum, subnexis aliquot aliunde excerptis floribus. Latine reddidit H. L. Londini, Oxonii, 1864.)
- Oratio ex fabula de Iulio Caesar, quam vertit Henricus Denison, et luci data est per Jahrbuch der Deutsche Shakespeare Gesellschaft 6 (1871) 369f.
- Shaksperi Julius Cæsar. Ad textum qualem N. Delius constituit Anglicum, in senarios Latinos transtulit Dr. T. J. Hilgers. Dessaviae, 1872.
- "Carmina quaedam saecc. XIX et XX in Latinum conversa" a Dionysio Sylvano contributa.[2]
- Gulielmi Shakespeare Carmina quae Sonnets nuncupantur' Latine reddita ab Alvredo Thoma Barton, edenda curavit Ioannes Harrower, Londinii: Riccardi Press, 1913.[3]
[recensere] De Gulielmo Shakesperio sermone Latine
- Gulielmi Hawkins, Prebendary of Wells. [Works.] 3 vol. W. Jackson: Oxford, 1758. vol. 3. Prælectiones poeticæ in Schola naturalis philosophiæ, Oxon. habitæ. pp. vii. 399.
- Laurentii Boening. De Shaksperii fabula quae "Troilus and Cressida" inscribitur. Dissertatio inauguralis, etc. Rostochii, 1870.
- Lionel Graham Horton Horton-Smith. Ars Tragica Sophoclea cum Shaksperiana comparata. An essay on the tragic art of Sophocles and Shakspere, to which was awarded the Members’ Prize for Latin Essay in the University of Cambridge, 1894. Macmillan & Bowes: Cambridge, 1896.
[recensere] Anglice cum Inscriptione Latina
- Noctes Shakesperianae: a series of papers by late and present members / edited by Charles Halford Hawkins. Winchester : College Shakespere Society, 1887.
[recensere] Fontes historici et Latini de personis Shakesperianis
- 121, Suetonii De Vita Caesarum: Vita Gaii 44 (Cynobellinus)
- ca. 229, Dionis Cassii Historiae Romanae 60:20-21 (Κυνοβελλίνου)
- ca. 1136, Galfridi Monemutensis Historia Regum Britanniae 2.11-14 (Leir), 4.11-12 (Kymbelinus)
- Saeculo 12, Saxonis Grammatici Gesta Danorum[4], praesertim libris 3-4 (Amlethus).
- 1582, Buchanani , Rerum Scoticarum Historia, 7.8-11 (Macbethus, Macbedus)
- 1586, 1607, Camdeni Britannia[5] (Macbethus)[2]
- ↑ Jahrbuch, ab Deutsche Shakespeare-Gesellschaft
- ↑ "2. Comites, quos legi, habuit Loqhuabria nullos, sed circa annum salutis CIƆI thanum nominatissimum Banqhuonem, quem Macbethus nothus cum caede et sanguine regnum occupasset, timidus et suspiciosus e medio tollendum curavit, quod e quarundam magarum vaticinio comperisset fore ut eius posteritas extincta Macbethi sobole aliquando regno potiretur, et longa serie regnaret. Quod sane fide non caruit: Fleanchus enim Banqhuonis filius, qui per tenebras ignotus insidias evasit, in Walliam profugit ubi aliquandiu latuit, acceptaque in uxorem Nesta filia Griffith Ap Lewellin principis Northwalliae Walterum progenuit, qui in Scotiam reversus insulanorum rebellionem tanta fortitudinis laude compressit, et tanta prudentia regios in hoc tractu reditus administravit ut rex totius regni Scotiae seneschallum sive quaestorem (stewart vulgo vocant) constituerit. Unde hoc muneris nomen cognomen Stewart eius posteris indidit, qui passim per Scotiam numerosa nobilitatis sobole proseminati...."
|