Geometria

-2 (dubium) Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Hexagonum regulare circino regulaque utendo instruens. Figura animata monstrat in 11 gradibus quomodo illud hexganonum instruere secundum methodum in Libro IV, Propositione 15 in libris Elementi a Euclide editis.

Geometria (-ae, f.) (Graece γεωμετρία; γεω = terra et μετρία = mensura) est disciplina mathematica quae quantitates spatiales considerat: magnitudines, formas, et relationes inter eas.

Geometria classica seu Euclideana, in quinque axiomatis instructa, diu sola tractabat de theorematis de figuris regularibus, sicut circuli, trianguli, pentagona, et caeterae. Sed, post inventum calculi infinitesimalis saeculo XVII, geometri deinde potuerunt omnes figuras micare et analyzare tantum regulares quantum irregulares.

Saeculo XIX mathematici quoque geometrias novas definiverunt quae negant quintum axioma Euclideana:

Si duae lineae ita decribuntur ut utraque tertiam lineam secet, ubi summa angulorum internorum in latere quodam sit minus quam summa duorum angulorum rectorum, tunc illae duae lineae abinvicem se secandae sunt.

Illae geometriae, quae dicitur non Euclideanae, quamquam non sunt intuitivae, sunt utiles (ut physici saeculi XX invenerunt) ad spatium physicum trans magnas distantias describendum.