Attila

-2 (dubium) Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Imperium Hunnorum aetate aurea anno 451

Attila (Theodisce: Etzel; 404–453) et Bleda frater, anno 434 patruo Rugila mortuo, Hunnos regere coeperunt, qui saepe tam feliciter in partibus Orientalibus Imperii bellum gesserant ut quotannis ad pacem conservandam Romani tributum 467 librarum auri iam solverent. Anno proximo, hi fratres de his rebus cum legatis Romanis ita egerunt ut non solum Romani bis tantum solvere cogerentur, sed etiam mercatoribus Hunniscis permittere ut cum Romanis mercarentur. Sed anno 454, cum Attila, fratre necato, unicus rex factus esset, Theodosius tributum compositum solvere noluit. Itaque Attila flumine Danuvio potitus multis urbibus deletis exercitum usque ad moenia Constantinopolis ipsius duxit. Deinde Theodosius condiciones illius accepit, secundum quas non solum octo milia librarum auri solvenda ut captivi redderentur, sed etiam quotannis tributum 2250 librarum auri. Paucis post annis Attila animum ad Galliam advertit, nam sperabat se a Mari Caspio ad Oceanum Atlanticum extenturum imperium esse. Sed Visigothi et Alani et gentes aliae se cum Romanis coniunxerunt ut Hunnis resisterent. Cum Hunni hoc novissent, recedebant, sed Romani et auxiliarii secuti sunt. Proelio ferociter prope Cataluniam facto, Attila victus, ad Italiam recessit, ubi continenter ferebat atque agebat. Tandem anno 453 Attila, nuptiis suis celebrandis, nocte mortuus est. Nam mortuus sanguine ex ore et naribus fluente et uxore lacrimante inventus est. Non constat quomodo perierit. Alii enim dicunt eum periisse quia ei, qui in vino sepultus est, dormienti nares sanguine deplere inciperet, alii autem suspicantur eum occisum esse.