აზერბაიჯანული ენა

აზერბაიჯანული ენა – აზერბაიჯანელთა ენა, მიეკუთვნება ალთაური ოჯახის თურქული ჯგუფის ოღუზურ ენებს. დამწერლობა ირანის აზერბაიჯანში - არაბულ გრაფიკაზე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში - ჯერ არაბული, 1929-39 წლებში - ლათინური, 1939-91 - სლავურ-კირილური, ამჟამად კვლავ ლათინური.

[რედაქტირება] ზოგადი ცნობები

• მოლაპარაკეთა რაოდენობა: 16 მლნ
• ენის კოდი: az
• სახელწოდება: az - Azərbaycanca; en - Azeri; eo - Azerbajghana
• დამწერლობა: ლათინური, სლავური

აზერბაიჯანული ენის დიალექტებია: აღმოსავლური - კუბის, ბაქოს, შემახის; დასავლური - ყაზახის, ყარაბაღის, განჯის; ჩრდილოური - ნუხის, ზაქათალა-კახის; სამხრეთული - ნახიჭევანის, ორდუბადის, თავრიზის. დიალექტებს შორის განსხვავები ძირითადად ფონეტიკას და ლექსიკას შეეხება. აზერბაიჯანულ ენაზე ლიტერატურა XIII ს-დან ვითარდება, მას საფუძვლად უდევს ბაქოს და შემახის დიალექტები.

[რედაქტირება] სტატუსი

ოფიციალური ენა:

• აზერბაიჯანი

გავრცელების არეალი:

გავრცელებულია აგრეთვე ირანის დასავლეთ აზერბაიჯანის და ჩრდილოეთ აზერბაიჯანის ოსთანებში, საქართველოში, რუსეთში.

[რედაქტირება] გრამატიკა

…

[რედაქტირება] ლექსიკა

ფრაზები და სიტყვები

• გამარჯობა - Salam; Salam əleyküm
• კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება - Xoş gəlmişsən
• გმადლობთ - Sağ ol; Çox sağ olun
• კი / არა - Hə; Bəli / Yox
• გეთაყვა - Xahiş edirəm; Zəhmət olmasa
• ნახვამდის - Xudahafiz; Sağ olun

რიცხვები

• 1 - bir, 2 - iki, 3 - üç, 4 - dörd, 5 - beş, 6 - altı, 7 - yeddi, 8 - səkkiz, 9 - doqquz, 10 - on