Էչեր

Ecser
Էչեր

տարածք.	13,1 քառ. կմ
բնակչություն.	3.252 (2001)
հեռախոսային կոդ.	+036-29
կայքէջ.	http://www.ecser.hu

Էչեր (հունգարերեն. Ecser, սլովակերեն Ečer). բնակավայր Հունգարիայի Պեստ մարզում։ Բնակչությունը՝ 3.252, որի մի մասը սլովակներ են։ Էչերը շատ մոտ է գտնվում «Ֆերիհեգի» միջազգային օդանավակայանին։Մայրաքաղաք Բուդապեշտի հետ այն կապված է երկաթուղով և ավտոմայրուղով։

Էչերը կազմված է չորս պատմական մասերից. Մագլոդ, Վաչես, Գյոմրու և Ուլլո։

[խմբագրել] Պատմություն

Էչերի մասին առաջին անգամ գրավոր հիշատակվել է 1315 թ. դեկտեմբերի 15-ին։ Սակայն բնակավայրը ավելի հին է։ Ըստ առասպելի 896 թ. Մագյարի արքայազն Արպադը, որն ասիական իր ցեղի հետ արշավում էր Դանուբ գետի երկրամասը, հանգստացել է մի կաղնու մոտ։ Երբ նա հարցրեց ինչպես է այդ վայրը կոչվում և իմացավ, որ այն անուն չունի, ասաց. «Դե ուրեմն թող այն Կաղնի կոչվի» («չեր» հունգարերն նշանակում է կաղնի)։

Դարից ավել տևած օսմայնան տիրապետության ընթացքում (1526-1686), բնակավայրը ամբողջովին լքվել էր, սակայն 1669-ին նորից մարդիկ են գալիս այստեղ բնակվելու։ Ռակոցիի գլխավորությամբ անկախության պայաքարի ժամանակ (1703-1711), Էչերը տվել է տասնմեկ զինվոր։

Մինչև XIX դարը Հունգարիայի գյուղական վայրերը ավատատիրական ցանցի մեջ էին մտնում և խոշոր կալվածատերերի, այսպես կոչված մագնատների սեփականությունն էին։XVII դարի սկզբում Էչերը կոմս Անտալ Գրասսալկովիչի սեփականությունն էր։Նա Էչեր է բերել սլովակներ, որոնք մինչև այժմ բնակվում են այստեղ։

Հունգարիայում այս գյուղը հայտնի է իր կոթողային կաթոլիկ եկեղեցով, կառուցված 1740-ին, և ժողովրդական պարով, որը կոչվում է «Էչերի լակոդալմես» կամ «Էչերյան գեղջուկների հասանիք»։ Էկեղեցին, պարը և առասպելական կաղնին պատկերվել են Էչերի գերբի վրա։

[խմբագրել] Քույր քաղաքներ

• Զլատե Կլասի, Սլովակիա
• Կումբաղ, Թուրքիա