نافرمانی مدنی

در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشده‌است.
شما می‌توانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد.

نافرمانی مدنی روشی برای اعتراض به سیاست های حکومت ها میباشدکه به صورت غیر خشونت آمیز باشد.این روش درجنبشی به رهبری ماهاتما گاندی برای استقلال هند از امپراتوری بریتانیا استفاده شد همچنین این شیوه درجنبش ضد نژاد پرستی در آفریقای جنوبی،جنبش حقوق مدنی امریکا و جنبشهای صلح طلب مورد استفاده قرار گرفته است. دراین روش با بی اعتنایی کردن به قوانین حکومتی سعی در تضعیف قابلیت اجرای قانون که یکی از مهمترین پایه های قدرت هر حکومتی است میشود.

[ویرایش] روشها

قوانین ماهاتما گاندی:

یک فردعضو مقاومت هرگز عصبانی نمی شود.
او از عصبانیت مخالفش رنج می برد.
اگر یکی ازمخالفان یکی از اعضا راترور کند،او انتقام نمی گیرد ولی هرگز به خاطر ترس از مجازات توسط دشمنش تسلیم خواسته های دشمنش نمی شود.
اگرمأمورین حکومتی بخواهند فردی از گروه مقاومت را دستگیر کنند او خودرا داوطلبانه تسلیم می کند.
اگر یک عضو مقاومت امانتدار اموال کسی است که حکومت قصد ضبط آن را دارد باید تا پای جان برای حفظ آن مال تلاش کند.

[ویرایش] در ایران

برخی از گروههای اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران مردم ایران رابه نافرمانی مدنی تشویق می کنند.که ازجمله آنهامیتوان به تشویق به کنار گذاشتن حجاب،خواندن سرود ای ایران به جای سرود ملی ایران ،حمل پرچمهایی بدون آرم جمهوری اسلامی،ایجاد ترافیک در سطح شهرها امتناع از همکاری برای دریافت اوراق شناسایی،خروج سرمایه هاوپس اندازهااز بانکها اشاره کرد.