دختران ایرانی

دختران ایرانی نشریه‌ای فمینیستی بود که در سال ۱۳۱۰ توسط زندخت شیرازی در شیراز انتشار می‌یافت ولی توسط حکومت توقیف شد[۱].

در این نشریه اخباری از فعالیت‌های فمینیستی سایر کشورهای دنیا چاپ می‌شد. سرمقاله‌های دختران ایران را اغلب زندخت شیرازی می‌نوشت و به حقوق زنان می‌پرداخت. او نظریه‌های فرودستی زیست‌شناختی زنان را رد می‌کرد و همچنین زنان را تشویق می‌کرد خواسته‌ها و حقوق خود را با جسارت بیان و پی‌گیری کنند. همچنین در آن مطالب ادبی و شعرهای انقلابی منتشر می‌شد (برای نمونه، شعرهای زندخت شیرازی در آن به چاپ می‌رسید که از رادیکال‌ترین گرایش‌های فمینیستی در ایران بودند)[۱]

هدف انتشار این نشریه در این شعار خلاصه شده بود: «آرزوی دختران ایران، بیداری زنان ایران است». نویسندگانی همچون صدیقه دولت آبادی، کاظم زاده ایرانشهر، رشید یاسمی، سعید نفیسی، جمال زاده و دکتر هوشیار نیز در این نشریه می‌نوشتند[۲].

این نشریه پس از ۷ ماه توقیف شد و حملات و نقدهای شدیدی بر زندخت شد[۱]. زندخت پس از چند سال از شیراز به تهران رفت و بدون داشتن امکانات مادی کافی در میدان فردوسی اتاقی اجاره کرد و انتشار نشریه را پی گرفت[۳].

[ویرایش] پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ساناساریان، ص.۶۵
  2. ناهید، عبدالحسین. ص.۱۱۹
  3. فرخ‌زاد. پوران، کارنمای زنان کارای ایران


[ویرایش] منابع

  • ساناساریان، الیزجنبش حقوق زنان در ایران (طغیان، افول و سرکوب از ۱۲۸۰ تا انقلاب ۱۳۵۷). چاپ اول، تهران: نشر اختران، ۱۳۸۴، ISBN 9647514786. ‏
  • ناهید، عبدالحسین. زنان ایران در جنبش مشروطه. تبریز: نشر احیا، ۱۳۶۰.



SEO Tools SEO Tools SEO Tools SEO Tools tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk