ΕργαλειοθήκηΆλλες γλώσσες
|
Λατινική γλώσσα
Η λατινική γλώσσα ανήκει στον ιταλικό κλάδο των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Είναι συγγενής της αρχαίας ελληνικής στη μορφολογία και τη δομή γενικότερα. Αποτελούσε αρχικά το γλωσσικό ιδίωμα μιάς περιοχής που εκτεινόταν από τον κάτω ρού του Τίβερη έως το σημερινό Μόντε Αλμπάνο. Με τον καιρό έγινε η γλώσσα των κατοίκων της Ρώμης και σιγά-σιγά κάλυψε ολόκληρη την επαρχία του Λατίου (λατ. Latium, ιταλ. Lazio), οπότε πήρε το όνομα Λατινική. Στη συνέχεια, επεκτάθηκε έξω από το Λάτιο, έσβησε τις γειτονικές διαλέκτους που λίγο δίεφεραν από εκείνη (σαβινική και μαρσική διάλεκτος), υπερίσχυσε της Οσκικής γλώσσας, έσβησε την Ουμβρική και, στα χρόνια του Χριστού, τη Βενετική. Τέλος απορρόφησε τη μη ινδοευρωπαϊκή Ετρουσκική γλώσσα, την Κελτική γλώσσα της κοιλάδας του Πάδου και της εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας (Gallia Cisalpina), καθώς και τη Μεσσαπική. [Επεξεργασία] Σχετικά άρθρα
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||