Іасафат, цар іудзейскі

Іасафат (іўр.: יְהוֹשָׁפָט), цар іудзейскі, сын і пераемнік Асы.

Узышоў на сталец у 35-гадовым узросце, унаследаваў добрыя якасці свайго бацькі і валадарыў 25 гадоў. Для захавання мірнага жыцця ў краіне ўмацоўваў гарады і размяшчаў войскі ўздоўж межаў. Доўгі мір стварыў умовы для папаўнення скабру. Філістымляне плацілі яму даніну. Ва ўсіх падуладных гарадах Іасафат заснаваў суды, а ў сваёй сталіцы Іерусаліме вышэйшы суд са свяшчэннікаў левітаў пад наглядам першасвяшчэнніка і аднаго свецкага саноўніка, якія павінны былі сачыць, каб у судах не было месца хабарніцтву і несправядлівасці.^[1]